Odzież robocza i buty BHP: obowiązki pracodawcy i ekwiwalent za pranie

Obowiązek zapewnienia odzieży i obuwia roboczego

Zgodnie z art. 237(7) Kodeksu Pracy pracodawca ma bezwzględny obowiązek dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze spełniające wymagania Polskich Norm, jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, a także ze względów technologicznych lub sanitarnych.

Niedopuszczalne jest potrącanie kosztów kasku, kamizelki odblaskowej czy butów ochronnych z pierwszej wypłaty pracownika na umowie o pracę!

Środki ochrony indywidualnej (ŚOI)

Niektóre elementy wyposażenia to tzw. środki ochrony indywidualnej (ŚOI), których pracodawca nie może zastąpić wypłatą ekwiwalentu pieniężnego:

• Buty robocze z podnoskiem (klasa S1P, S3 z wkładką antyprzebiciową).
• Kask ochronny (hełm budowlany z aktualną datą przydatności tworzywa).
• Okulary ochronne lub przyłbica spawalnicza.
• Nauszniki przeciwhałasowe lub stopery.
• Szelki bezpieczeństwa z amortyzatorem do pracy na wysokości.

Ekwiwalent za pranie odzieży roboczej

Pracodawca ma obowiązek zapewnić pranie, konserwację i odkażanie odzieży roboczej. Jeżeli zakład nie posiada własnej pralni ani umowy z pralnią przemysłową, pracownik może prać odzież we własnym zakresie, otrzymując comiesięczny ekwiwalent pieniężny za pranie (zwykle od 40 do 120 zł miesięcznie w zależności od specyfiki zabrudzeń). Kwota ta jest wolna od podatku dochodowego i składek ZUS.